محبت به فرزند(2)

اشتراک گذاری این مقاله در ...

اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram
محبت به فرزند(2)
محبت به فرزند(2)

فهرست مطالب

دوره های ارائه شده :

جهت اشتراک گذاری مقاله
یکی از موارد زیر را انتخاب نمایید

اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در google
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در email

محبت به فرزند(2)

 

3- در آغوش گرفتن فرزند

در آغوش گرفتن و احساس گرمی بدن والدین برای فرزند آرامش بخش است، به ویژه وقتی که با نوازش و لبخند همراه باشد.

پیامبر اکرم صلّی الله علیه وآله وسلّم در مجلسی نشسته بود. امام حسن و امام حسین علیهماالسّلام به سمت حضرت آمدند.

پیامبر به خاطر آنان برخاست، ولی چون آنان کوچک بودند، رسیدنشان به حضرت طول کشید، پس حضرت به استقبال آنان رفت

و آن ها را بر دوش خود سوار کرد و فرمود: «نِعْمَ الْمَطِی مَطِیُّکُما وَ نِعْمَ الرَّاکِبانِ أَنْتُما. » [8]چه خوب مرکبی است مرکب شما و چه

خوب سوارانی هستید شما دو نفر.

محبت به فرزند(2)
محبت به فرزند(2)

حضرت امیر مؤمنان علی علیه السّلام بهترین خاطرات دوران کودکی را وقتی می داند که در آغوش پیامبر اکرم صلّی الله علیه وآله وسلّم

قرار گرفته و یا در بستر ایشان آرام گرفته است و این گونه می فرماید: «شما خوب منزلت، قرابت، نزدیکی و مقام خاص من را نزد

رسول خدا صلّی الله علیه وآله وسلّم می دانید تا به آن جا که من را در دامن خود می نشاند، در حالی که کودک بودم، من را به سینه

اش می چسباند و من را در رختخواب خود قرار می داد، من را با بدن خود تماس می داد، بوی خوش بدنش را به من می فهماند

و غذا را می جوید و در دهانم قرار می داد. »[9]در آغوش گرفتن کودک هنگام شیر دادن و یا غذا خوردن، تأثیر بسزایی در رشد جسمی

و روحی کودک دارد.

شما می توانید برای مشاهده دیگر مقالات ما در مورد محبت به فرزند(2)  به

وب سایت حجت الاسلام امیر حسین دریایی مراجعه کنید.

محبت به فرزند(2)
محبت به فرزند(2)

4- داستان سرایی برای کودک

والدین می توانند در زمان استراحت داستان مناسبی را با شرایط سنی کودک برای او تعریف کنند و یا از کتاب داستان های کودکان

بخوانند و در این خواندن ها با حاشیه های شیرینی که می روند قادرند داستان را جذاب تر و در جهت اهدافی که دارند سوق دهند،

هر چند مقولۀداستان سرایی کودکانه مهارت و تخصص خاص خود را می طلبد ولی آن چه اهمیت دارد آن است که کودک در فراز و

نشیب داستان، خود را به جای قهرمان قرار می دهد و همراه با او در تعامل با دیگران قرار می گیرد و درمورد دیگران قضاوت می کند

و معمولا حق را با قهرمان داستان که همراه با او است می دهد. بنابراین نباید کار خوب قهرمان، نتیجه عکس را بدهد و یا داستان به

گونه ای ختم شود که ظالم و خطاکار پیروز نهایی ماجرا باشد و در نظر داشته باشیم که ذهن کودک توان تجزیه و تحلیل و سعۀصدر

بزرگ ترها را ندارد تا بتواند موفقیت های واقعی را از کاذب و یا چرخه های نفاق و دسیسه ها را از دوستان صمیمی جدا کند.

5- بازی و شوخی با کودک در اسلام

بازی و شوخی با کودک به ویژه بازی و شوخی کودکانه، باعث نزدیکی والدین به فرزند می شود. پیامبر گرامی اسلام صلّی الله علیه وآله

وسلّم فرمود: «مَنْ کانَ عِنْدَهُ صَبِی فَلْیَتَصابَ لَهُ. » [10]زمان بازی و شوخی با کودکان به این نکته باید توجه نمود که بازی از حدّ

کودکانه تجاوز ننماید، به ویژه حریم و احترام پدر و مادر از بین نرود. امام حسن عسکری علیه السّلام در این باره می فرماید«جُرْأَةُ الْوَلَدِ

عَلی والِدِهِ فِی صِغَرِهِ تَدْعُو إِلَی الْعُقُوقِ فِی کِبَرِه. » [11]جرأت فرزند بر والدینش در کوچکی، او را به عاق شدن در بزرگی دعوت می کند.

جزییات این مسأله در مباحث قبل گذشت.

6- تحسین و جایزه

دربارۀتحسین فرزند و جایزه دادن به او باید مسایلی مورد توجه قرار گیرد:

1- بلافاصله بعد از عمل انجام گیرد و ناگهانی و بدون پیش بینی قبلی باشد تا اثر عمل در ذهن کودک باقی بماند.

2- جایزه دادن همگام با تفهیم علت آن باشد.

3- جایزه دادن به کودک گاه گاهی باشد تا در کودک توقّع به وجود نیاورد.

4- تحسین و جایزه در حد عمل کودک باشد؛ زیرا زیاده از حدّ اثر معکوس دارد.«أَلثَّناءُ بِأَکْثَرَ مِنَ الاْسْتِحْقاقِ مَلَق. » [12] ستایش بیش

از استحقاق، چاپلوسی است.

5- ارزش مادی و قیمت ریالی جایزه هرگز نباید برای کودک مطرح شود و آن چه به جایزه ارزش می دهد انتساب آن به عزیزی است

که از دست او جایزه می گیرد و توجه داشته باشیم خرید جایزه های لوکس و گران قیمت علاوه بر آن که بدآموزی دارد و به کودک

روح تفاخر و تکاثر و تجمل پرستی را القا می کند بحران های جدّی برای والدین در سال های بعد و جایزه های بزرگ تر ایجاد می کند

و از سوی دیگر ارزش و زیبایی جایزه های مدرسه را که به مراتب ارزش ریالی پایین تری دارد در دوران هفت سال میانی از بین

می برد، پدری که در دورۀدبستان از معدل 20 فرزندش ذوق زده شده و دائماً با خرید عروسک های گران قیمت و دوچرخه، به استقبال

کارنامه درخشان فرزندانش رفته است، در دوره راهنمایی و دبیرستان با بحران های جدّی در تشویق فرزندش روبرو خواهد شد.

راه های ارتباطی با ما

0 0 رای ها
رأی دهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x
()
x